Agata Bloswick nie miała wypalenia zawodowego i objawów depresji. Ale uznała, że nie ma takich pieniędzy, dla których chciałaby dalej pracować

– To spotyka wiele osób, które są wysoko w korporacjach: utożsamiają się z prestiżem swojego stanowiska i wysokim poziomem życia. I to poczucie, że przecież żyjemy „w przywileju”, więc nie mamy prawa narzekać. Bo jak nam źle, to możemy ocierać łzy dwustuzłotowymi banknotami. Więc dalej żyjemy życiem...